BIT meaningfull learning november 18, 2008

De strekking van hoofdstuk 1

 

Het boek begint met uit te leggen wat betekenisvol leren is.

Er zijn 5 onderdelen die hier aan bij dragen. Activiteiten, reflecteren, doelgericht bezig zijn, in de juiste context staan en samenwerking.

 

Activiteiten:

Door dingen te doen kun je leren.

Reflecteren:

Door na te gaan wat je gedaan hebt kun je leren van wat je gedaan hebt.

Deze twee horen bij elkaar. ( de een kan niet zonder de ander)

 

Doelgericht zijn

Alles wat je doet heeft een doel. Zorg er voor dat leren ook een doel heeft.

In de juiste context:

Lesboeken bevatten informatie zodat de docenten het hapklaar kunnen toedienen maar het wezenlijke is er van af. Zoals het in een lesboek staat komt het in de echte wereld niet terug hierdoor leert de leerling voor de toets en niet omdat het iets wil weten.

Samenwerking:

Leren is een gezamenlijk proces als we de leerlingen allen laten werken is dit dan nuttig??

 

Dit was een interessant deel van het boek omdat ze hun beeld op het onderwijs geven hierna gaan ze het hebben over wat technologie wel en niet kan betekenen bij het leerproces met als bottom-line dat je technologie niet moet gebruiken als vervanging van de docent want dan is het net een bestelbusje dat pakjes aflevert. Zorg er voor dat de leerling het gebruikt om kennis over te dragen aan de computer en aan andere.

 

De argumentatie

 

Ik vind de ideeen over onderwijs gewaagd maar ik sta er wel in zekere zin achter.

Er is goed nagedacht over wat er word gezecht en de argumenten zijn grotendeels duidelijk en goed onderbouwt.

 

Vragen:

 

Als je dit zo leest zouden we dan het hele onderwijssysteem op de schop moeten doen en opnieuw beginnen?

Het eerste stuk over activiteiten gewoon doen past heel erg bij het concept vrijenleren het heeft wel wat te pleiten maar toch ben ik niet helemaal van overtuigt. Dit doordat ze als voorbeeld een spel gebruiken zoals softbal en dat gaan vergelijken met dingen zoals natuurkunde of scheikunde. In veel gevallen kun je eerst doen en dan informatie op doen. Daar ben ik zelf ook een voorstanden van maar dit lukt niet met alles ( denk maar aan veiligheid bij het werken met chemicaliën).

 

Voor de rest komt het idee dat de schrijvers hebben wel goed overeen met de mijne. Ik vind ook dat de context in lesmateriaal verkeert licht. Een mooi voorbeeld hiervan ik heb een werk methode op mijn stage school Explora deze methode gaat van de hak op de tak ze behandelen in 1 hoofdstuk wel 3 verschillende vakken ( het is een boek voor het leergebied natuur) en daarbinnen nog eens 2 onderwerpen per vak. Dat gaat nergens over. Deze opmaak is er om als hapklare brokken gevoerd te worden maar er is geen link met de realiteit te vinden. Net zoals in het boek bij het gedeelte ‘authentic’.

 

Mogelijke toepassingen van de stof zijn niet zo moeilijk te verzinnen. Zo kun je met het gedachte goed aan de slag op het gebied van lesvoorbereiding. Als ik een nieuw onderwerp aansnij kan ik eerst iets uit de praktijk doen met de klas. Bijvoorbeeld voer het onderwerp ademhaling eerst met de groep ene rondje rennen om de school en dan uitleggen waarom ze buiten adem zijn.

 

De technologie is ook erg goed toe te passen binnen het onderwijs in de vorm van werkstukken of informatie delen via internet. Dit in de vorm van een wiki of een blog.

natuurlijk kun je ze ook aan het werk zetten met rubric’s, filmpjes, computer spelletjes die ze helpen dingen te begrijpen, applets en mischien een beetje gemeen om hiermee aan het einde van de curssus te komen maar die microworlds doen het ook wel goed denk ik.

 

Hoewel ik me toch afvraag hoe zij willen dat je een leerling informatie aan een computer laat geven zonder dat de leerling deze informatie heeft. Ik vind het knap als het de persoon lukt

 

Iemand een idee hierover ??